Posts Tagged ‘loudspeakers’


საერთოდ,ოცნებებში ძალიან მოვიკოჭლებ.

რაზე შეიძლება იოცნებო 24წლის საშუალო შემოსავლის (და ზოგადად ყველაფერი საშუალოს მქონე) გოგომ?

რაზე და რაც შეიძლება მეტი ლაივის მოსმენაზე! 🙂

მაშინ,როდესაც მე ვასახელებ ჩემს ფავორიტ ჯგუფებს,

ვიწყებ roger waters-ით,

ვაგრძელებ archieve-თი,

ვასრულებ Loudspeakers-ით.

ამ ზაფხულს უოტერსის ლაივზე რომ ვიყავი კი გავაგებინე მთელ ქვეყანას, რა ვქნა, სხვანაირად  არ შემეძლო ))

ამ ოცნების ასრულებას მუქი შინდისფერი დაკრავდა. ჩემი შინდისფერი ოცნება ასრულდა.

archieveს დიდი იმედი მაქვს რომ უახლოეს წლებში მოვუსმენ, ფერების აღქმა მიღებულ განცდებს მოაქვს, ანუ აქ ფერებზე საუბარი ჯერ ადრეა.

მანამდე კი მინდა ჩემი ბედნიერების მესამე მუსიკალურ გასაღებზე,  “ხმამაღლამოსაუბრეებზე” მოგიყვეთ.

ამ ბიჭებზე უკვე დიდი ხანია ჩახვეული ვარ, შეიძლება სუბიექტური აზრია, არ ვიცი..უბრალოდ მე მიყვარს ის, რასაც ქმნიან, მე არ მბეზრდება მათი მარტივი და ადვილად დასამახსოვრებელი მუსიკა. ყველაფერი გენიალური ხომ მარტივია ))

მაგრამ თუ უოტერსის ლაივი პირველი და უკანასკნელი იყო ჩემთვის და არასოდეს აღარ მექნება იგივეს მოსმენის შანსი,

სამაგიეროდ ვიცი,რომ აქვე, ჩემს ქვეყანაში, ჩემს ქალაქთან ახლოს არსებობს ოთხი ნიჭიერი ადამიანი,რომლებსაც საოცარი უნარი აქვთ გადმომცენ თავისი ემოცია, მელაპარაკონ მელოდიით, მაგრძნობინონ მუსიკის ხარისხი, დამანახონ რა კარგია ცხოვრება და კიდევ ერთხელ მითხრან:I don’t wanna die, I wanna hundred years of life)) მინდა რომ არც ერთი მათი ლაივი არ გამოვტოვო არასდროს, არასდროს, არასდროს!

მაშინ როდესაც დეკემბრის თვის მიწურულს მე წესით ჰოსპიტალში უნდა ვმჯდარიყავი და ავადმყოფი მამისთვის ღამე მეთია, მე  მაგთი კლუბში ვიყავი ლაივის დაწყებამდე ერთი საათით ადრე დარჭობილი და მოუსვენრობის და მოუთმენლობის ისეთი ძლიერი შეგრძნება მქონდა, რომ ლამის თავად ჩავატარე კონცერტი 🙂

მაინც რა ხდის ამ ჯგუფს ასეთ სასურველს? არ ვიცი, ალბათ ნიჭი, მუსიკის სიყვარული, სოლისტის უუმელოდიურესი ხმა და გულიდან წამოსული სიმღერის ტექსტები.

მომეწონა ახალი კომპოზიციები, მოვიხიბლე მეტალის ელემენტებით მისამღერებში ^_^

კონცერტის დაწყებისთანავე  we are ready to dance-ო ყვიროდა ყველა,

მაინც ხომ არ გაგიშვით მაგის შეუსრულებლად! 😛

დავიცალე ყველანაირი ემოციისგან, კარგიც დამავიწყდა და ცუდიც!

ვიმღერე, ვიცეკვე, ვიხტუნე, ვიყვირე, დავლიე, გავერთე, ვიცინე, ვიმხიარულე, დავტკბი, გავთბი, დავიმუხტე ❤

ყოველი წელი უნდა სრულდებოდეს ასე და ყოველი დღე უნდა იწყებოდეს ამის გახსენებით! 🙂

გისურვებთ წარმატებებს, თქვენი სცენაზე პირველი გამოჩენიდანვე გგულშემატკივრობთ, ამდენი წელია მოგყვებით, იმედებს არ მიცრუებთ და უფრო ძლიერდებით.

ბიჭებო,დიდი ხანია ალბომის ჩაწერის დრო დაგიდგათ!

მანამდე კი მინდა, რომ ეს ჯგუფი გაცდეს ჩვენი ქვეყნის საზღვრებს:

http://apps.facebook.com/arenalsound_bandas/

დაალაიქეთ აპლიკაცია და დააჭირეთ ENTRAR-ს. ამის შემდეგ, ქვევით, ჯგუფების ჩამონათვალში მოძებნეთ LOUDspeakers და დააჭირეთ ღილაკს VOTAR.

იი ვსე, თქვენი მისია ამ ჯგუფის განვითარების და გაპოპულარიზების საქმეში შესრულებულია!

და ისევე როგორც მე აგვისტოში უოტერსის ბოლო ლაივზე ვიღვრებოდი ცრემლებად და ვიცოდი რომ ლეგენდას ვუსმენდი,

მინდა, რომ მომავალმა თაობებმა მოისმინონ ბებერი ლევანის ხმა წლების შემდეგ უფრო დიდი სცენიდან და იცოდნენ, რომ მათ წინაშე ყველაზე მაგარი, უძლიერესი, აწ უკვე მსოფლიო მასშტაბით ცნობილი ქართული ბენდი დგას.))

თქვენ ჩემი მრავალჯერადად ახდენილი და ფერადი ოცნება ხართ.

პ.ს: შარშან ჩემი ორგანიზაციის მიერ მოწყობილ საქველმოქმედო კონცერტზე დიდი იმედი მქონდა რომ დაუკრავდნენ, თუმცა არ მოხერხდა.. ჯგუფის სოლისტს მინდა შევახსენო, რომ პირობა აქვს დადებული 2014 წლის 1 ივნისს ჩემს ღონისძიებაზე ერთ-ერთი და ერთადერთი იყოს! :))

994100_714536098570386_407552564_n

Advertisements

პირველ რიგში მადლობა ორგანიზატორებს, გუდ ჯობ გაიზ, შარშანდელთან შედარებით ყველაფერი უკეთესი იყო:

მენიუც, ლუდის არჩევანიც, მომსახურებაც, თივის ზვინებიც და რაც მთავარია: მუსიკა! “ზურგის” და “loudspeakers”-ის  მოწვევას არასოდეს დაგივიწყებთ! =)))

ბევრი ლაპარაკი არ მეხერხება (ოხ, ეს “პახმელია”) და მოკლედ გეტყვით, მარტო  კვირას ვიყავი, შაბათს კახეთში მოვიწყე ლუდის ფესტივალი (ყაზბეგის ლუდით, საერთოდ არ მომეწონა).

მდიდარმა გვანცამ 5 ლარი გაიმეტა ჩემი და თამუნას დაპურებაში, მენიუ ასე გამოიყურებოდა:

გვერდზე საოცრად დამშეულთვალება ბიჭი მომიცუცქდა, რა გული გაუძლებდა იმის ბოჩოლასავით თვალების ყურებას, კარტოფილი თითქმის სულ შემიჭამა! 🙂 ბოლოს უფასო ლუდის ტალონში მიცვლიდა ერთ ნაჭერ მწვადს და ვერ დავთმე 🙂

მშვიდად და მხიარულად ვისხედით ხის მაგიდასთან მე და ჩემი მეგობრები, მიწისთხილს ვჭამდით და სანამ ლაუდები არ დავინახე  სცენაზე, ფეხი არ მომიცვლია ძლივს ნაპოვნი თავისუფალი სკამიდან. გავვარდი გამოვიჭიმე წინ სცენასთან და წამყვანი ვინ იყო არ მახსოვს მაგრამ ყველაზე წვრილ წელიანი რომელი ხართო, დავანახე ჩემი წელი და ჰოუ თურმე მე ვყოფილვარ წვრილწელა 🙂 ამოდი ზემოთო, მეც მეტი რა მინდოდა, ავძვერი სცენაზე, დამიყენეს ვიღაც 2 ბიჭი გვერდით, (ასევე წვრილწელიანები), დაგვიდგეს წინ 20მდე ჭიქა (ასე დავთვალე) და აი ეს ლუდით სავსე მილები:

აუ რა გამიხარდაა, მეთქი ამათ უეჭველი მოვუგებ თქო, ერთი ჩემი კონკურენტი იძახდა მეფსიაო, მეორე დავწყევლე და უეჭველი ვერ დალევდა 🙂 ხოდა ამ ბედნიერ ჟამს,ცეკვა-ცეკვით რომ ვემზადებოდი კონკურსისი მოსაგებად,უცებ დაავლეს ამ ჩემს მაგიდას და ნანატრ ცივ ლუდს ხელი და გაიტანეს სცენიდან! 🙂 არ მჯეროდა რომ ეს მე დამემართა, რომ ძლივს რაღაც უნდა მომეგო და ასე ახლო ვიყავი გამარჯვებასთან, მაგრამ რად გინდა, დამტოვეს გაღიმებული:)

სამაგიეროდ ლაუდებმა სულ გამომაფხიზლეს, ყელი ჩავიხლიჩე ღრიალით და დაცვაც დავტანჯე, ნუ ახტები ამ ჯებირსო 🙂

გავიცანი უამრავი ადამიანი, უმეტესობა ტუალეტის რიგში 🙂 რა კარგია მთვრალს ყველა რო გევასება ეე 🙂

მერე კამბოჯელი და ჩინელი ტიპები ჩავიბრატეთ მე და ნათიამ მეტროში (ფესტივალზეც ჩვენს მაგიდასთან ისხდნენ, მწვადებს ჭამდნენ და სულ ცეცხლად შეგერგოთ მეთქი ვეძახდი :)) მაგრამ მეტროში უკვე ცოლობას გვთხოვდნენ 🙂

სულ დავლიე ნატახტარი 1 ჭიქა და მერე მთიელი 3. ეფესი მინდოდა მაგრამ ვერ მივაგენი 😐 ცხოვრებაში 4 ჭიქა ლუდი არ დამილევია მანამდე, ფრიად დიდი დღე იყო გუშინ! :)დილას რომ გავიღვიძე ყურებში ისევ ხმაური მესმოდა და თავი რომ მეტკიებოდა მაგას ისედაც მიხვდებით.

მომავალ წელს ვეცდები ნაკლებად ავითხარო ჩემს “კეთილისმყოფელებზე”, რომლებიც მამობის, დედობის, ძმობის, დობის, შეყვარებულის თუ რავიცი მეზობლის ფუნქციას შეითავსებენ და ეცდებიან მიკარნახონ სად და რა გავაკეთო. მანამდე კი გაიღიმეთ, ჩიტი გამოფრინდება =)) ეს კლოუნები ცოტა მაღიზიანებდნენ გარშემო სტვენით რომ დახტოდნენ,მაგრამ ჩემამდე რომ მოვიდნენ მერე მომეწონნენ .=))


12-ში,ანუ გუშინ,ოფენეარზე ვიყავი))

დღეს გამოცდა მქონდა,მაგრამ დავიკიდე და წავედი..და საერთოდ არ ვნანობ იმას რომ დღეს ერთი თემით ნაკლები დავწერე )) ოფენეარზე რომ კაცი დაისვენებს…ამ სიტყვის გარდა ალბათ ყველა ზმნა შეიძლება იხმარო მაგრამ მე დავისვენე იქ)) მუსიქ ბრეიკს ფრი))))

მოგეხსენებათ,ალტერვიჟენი ყოველწლიური მუსიკალური ივენთია რომლის დაარსებასაც საქართველოს 2009 წლის ევროვიზიის მონაწილეების სიმღერას უნდა ვუმადლოდეთ,იდეა სწორედ მაშინ გაჩნდა როცა ,,we don’t wonna put in” დაბლოკეს.ოფენეარი 2009-დღემდე ყოველწლიურად წარმატებით მიმდინარეობს და მის მრავალრიცხოვან დამსწრე საზოგადოებას წელს მეც დიდი სიამოვნებით შევუერთდი)) ,, ფესტივალის მთავარი იდეაა თავისუფლება.ეს არის თავისუფლება სტრესისგან,სოციალური კონტროლისგან,კლიშეებისგან,ასეე ახლის შექმნისა და გამოხატვის თავისუფლება და იმის გაცნობა,რაც ჩვენში,როგორც ინდივიდებში ღირებულია.”

თავისუფლებას ნამდვილად იგრძნობდა კაცი)) კარგია როცა ყველას კიდიხარ და გკიდია:D იპოდრომზე კოტრიალიც არაა ურიგო,და მუსიკაააა ხოოომ საერთოდ საერთოდ საერთოდ (ვაბშე უკეთ ჟღერს,მაგრამ..) ჩვენ რა თქმა უნდა დავაგვიანეთ,და ჩემს ლაუდებსაც (LOUDspeakers) ვერ მივუსწარით :|:|:|:| სასმელი,სუფთა ჰაერი,კუნთავიკი დაცვა, საჩემო მუსიკა და ბევრი დაცენტრილი გარშემო_ ოფენეარის ხიბლიც ესაა))                                     

საგამოცდო თემებიც ლაივში ვიხილე,ჰიპები(მცდელობა),ალტერნატივას თითქმის ყველა ცნობილი ჯგუფი ახალგაზრდათა მაისურებზე,კურტ კობეინის ცხოვრების და მოღვაწეობის წლები განსაკუთრებით დამამახსოვრდა და გამოცდაზეც გამომადგა:D  ცოტა დამღლელი იყო გამომსვლელთა შორის დიდი პაუზები,და ისიც ცუდი იყო რომ ბოლომდე ვერ დავრჩი და 10-ზე დავტოვე იქაურობა((მაგრამ მაინც სრულიად კმაყოფილი და გაბადრული დავბრუნდი სახლში))

ოფენეარი ერთი წლით დაგვემშვიდობა…

MUSIC BREAKS FREE!!!