საერთოდ პოსტებს უცებ ვწერ ხოლმე, დიდ ხანს არ მეფიქრება, ვერ გავხსნი ცარიელ ფურცელს და ვერ დავიწყებ ფიქრს,რა დავწერო-მეთქი,

თავისით უნდა მოვიდეს სიტყვები,ან მე თვითონ გავიგონო,საკუთარ თავზე გამოვცადო,  სადმე  წავიკითხო და დამაფიქროს ამ თემაზე,

შესაბამისად განვავრცობ მერე პოსტში.

დღესაც ასე ხდება, ვიღაცამ იკითხა რა არისო ურთიერთობა, რა არის და

როცა მე და შენ ერთმანეთს თვალებში როგორც იქნა ჩემი ფხუკუნის გარეშე ვუყურებთ,

როცა ხელს მკიდებ და ვგრძნობ როგორ ვთბები,

როცა ჩემი გასაჭირი გულთან მიგაქვს და მირჩევ როგორ მოვიქცე,

როცა ჩვენ გარშემო ყველა ერთმანეთს იცნობს,

როცა მე შენზე ვფიქრობ, შენ კი ამას გრძნობ.

როცა ვიცი, რომ არ ვარ მარტო და როცა შენც იცი ეს.

როცა მე შენზე ზრუნვას ვიწყებ,

პატივს გცემ,

ჩემს თვალში ფასი გედება, როგორც პიროვნებას,

როგორც მამაკაცს და არა ბიჭს.

როცა ჩვენთვის ტაბუ არ არსებობს,

და როცა ამაში ვნება ერევა.

როცა ჩემი რომანტიული სურვილები შენ გიკავშირდება,

და ჩემი მოთხოვნილება ხდები,

როცა წარმოდგენა იმისა, რომ არსებობს ვიღაც სხვა_ჩემში იმხელა ტკივილს იწვევს, რომ შემიძლია დანით დავისერო სხეული და არაფერი ვიგრძნო.

როცა შენზე ვფიქრობ და 20წლის მერეც გხედავ.

როცა შენ იცი რაც ვარ და როგორიც ვარ,

და მაინც აქ ხარ.

ლხინშიც და

ჭირშიც.

აი ესაა ურთიერთობა.

ნეტა როდისმე მექნება მსგავსი გრძნობის განცდის შანსი?

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s