მერე

Posted: ოქტომბერი 21, 2012 in მე მე მე

თავიდან შეხვედრა, არც ისე ლამაზი.

მერე გაღიმება, ზრდილობის გულისთვის.

მერე ენას გამოუყოფ,როცა გეხუმრება.

სკამზე დაგიჯდება ცარიელ ოთხაში.

გიღიტინებს.

შენ თმას წიწკნი.

მერე რამეზე დაენიძლავები,აი ნახე თუ ასე არ იყოს.

მერე მოგაგებინებს,იმიტომ რომ სადმე დაპატიჟებაზე დაენიძლავე.

ძალიან დიდი მღელვარებით არჩევ ტანსაცმელს.ლურჯი კაბა და თეთრი კედები.

სახლში ხელში აყვანილი მოყავხარ,ცრის, თქვენ იცეკვებთ სასაცილოდ,

მერე მოგინდება რომ სახლამდე გზა უსაშველოდ გაიწელოს..

სადარბაზოსთან მოსულს ეტყვი,რომ სულაც არ ღელავს დედაშენი იმის გამო რომ სახლში დააგვიანე,იმიტომ რომ ცოცხალი არაა.

ის კი შუბლზე გაკოცებს და წავა.

თქვენ ივლით ღამე ქუჩაში და შენ მოგიწევს ტროტუარზე ასვლა იმისთვის რომ მიწვდე და აკოცო.

და პირველად შენს ცხოვრებაში, გაბედულად ეტყვი მას კომპლიმენტს.

და არ იფიქრებ იმაზე, თუ რა ადვილად მისაღწევი ყოფილხარ,იმიტომ რომ 22 წლის ასაკში კატა-თაგვობანას თუ მონადირე-მსხვერპლის თამაში სიდებილე გგონია.

მერე დიდხანს, დიდხანს უყურებ როგორ სძინავს ღამენათევს შენს მუხლებზე.

მერე ცოტას აეჭვიანებ, აბა ისე როგორ?!

არადა რომ იცოდეს, რომ იცოდეს..

_როგორ გიყვარს?

_ხო.

_თუ შენი თავი გიყვარს მის გვერდით?

_….

_მერე?

მერე შენ მოგენატრება ხოლმე.

_იმას?

_იმას სხვის მუხლებზე სძინავს.

 

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s