განწირული

Posted: ივლისი 5, 2011 in მე მე მე

სხვისი არ ვიცი,მაგრამ მე რომ ვხედავ ადამიანს,ვიცი რა მოხდება ჩვენს თავს მომავალში, არ ვიცი რატომ მაგრამ ყოველთვის ისე ხდება როგორც წარმომიდგენია, არა როგორ არ ვიცი,ასე იმიტომ ხდება რომ მე მიმყავს იქამდე ეს ურთიერთობა.

მყავს გარშემო ადამიანები,რომლებსაც ვიცი რომ ვერასოდეს დავშორდები, სულ რომ წიხლები მირტყან და მაფურთხონ,მაინც მათთან ვიქნები.რატომ?არ ვიცი,ასე იქნება, მე ასე მინდა და იმიტომ.

ცუდია როცა ზუსტად იცი რა გინდა და რამდენ ხანში დაიკმაყოფილებ ინტერესს. და მერე ყოველგვარი სინანულის გარეშე დასვამ წერტილს,იმიტომ რომ შენ მიიღე რაც გინდოდა. და იმიტომ რომ ვერაფერს ვერ ვგრძნობ რაც შემაჩერებს. ვერ ვგრძნობ გულში ვერაფერს, ვერაფერს ღმერთო!!!!

აი ახლა ვზივარ და ვხვდები რომ მივქარე. ყველაფერი  გავაფუჭე. სინდისიც მაწუხებს და კიდევაც მრცხვენია. მეშინია. მე ვიცი რაც ვარ და ისიც ვიცი რას ვიზამ, მაგრამ რომ არ მინდა? 😦 მე ის გამოვიყენე და ვგრძნობ რომ მალე მივატოვებ,იმიტომ რომ არ მინდა სხვა ეტაპზე გადასვლა, მე ძველი ურთიერთობა  მერჩივნა. როდისმე მაინც მივიდოდი აქამდე, ეს ვიცოდი ვიცოდიიი მაგრამ… ეხლა გული მწყდება რომ ვერასოდეს ვეღარ ვიქნებით ისე, ძველებურად… ვცდილობ არ შევიმჩნიო, ვითომც აქ არაფერი,მაგრამ როდემდე. ცუდად მოგექეცი, ცუდად! დამიბრუნე ძველი ,,ჩვენ’’!!!!

გთხოვ, არ მომცე უფლება რომ ჩემებურად დავამთავრო ეს ამბავიც…

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s