Archive for ივლისი, 2011


ჩვეულებრივი ზაფხულის საღამოა,ჩვეულებრივზე უფრო ჩვეულებრივად ცხელა,ჩვენ საგურამოში ავდივართ რენეს მანქანით,მე დამცირებული და შეურაწყოფილიც კი ვარ იმის გამო რომ მის მანქანაში უკანა სავარძელზე მიწევს ჯდომა რენეს მეგობრის საშინელი დაჟინების გამო,მე ვერავინ მაჯობებს დაჟინებაში,მაგრამ ამჯერად ვუთმობ.

პიკნიკი კარგი რამეა,მეგობრებთან ერთად უკეთესია,მაგრამ როცა ოთხ ბიჭში მარტო შენ ხარ გოგო რაღაცნაირი შეგრძნებაა,არა საკუთარ თავში სულაც არ მეპარება ეჭვი,უბრალოდ ვერ ვხვდები ეს რა ახირებაა,მას თავისუფლად შეეძლო თანამშრომლის მაგივრად წამოეყვანა უფრო ახლობელი ადამიანი,ისეთი,როგორიც დანარჩენი სამი ვართ მისთვის.

რომ არ მოვიწყენ ფაქტია,გარშემო ამდენი მამრია და ყველას ჩემთან საუბარი უნდა))

რენეს სახლი აქვეა,მაგრამ სახლში ყოფნის სურვილი არც ერთს არ გვაქვს, ველად უნდა გავიჭრათ,მწვადი შევწვათ,კოღოებს თავი დავაკბენინოთ და მგლებს მადა აღვუძრათ.იმ საღამოსვე ვაპირებთ უკან გამობრუნებას,რენე არ სვამს (თავიდან).ბოლოს ყველას ავიწყდება რომ ხვალ სამსახურში ვართ წასასვლელები,რომ ხვალ ორშაბათია და რომ საერთოდ,ხალხი გველოდება თბილისში.

მე დიდად თავს არ ვიკლავ სახლში წასვლის სურვილით,ღამე უცხო სახლში,რენესთან ერთად,თან წვიმას აპირებს,არის ამაში რაღაც ინტიმური და რამანწიკული))

მე და რენე ცეცხლთან ვზივართ,ცეცხლს ვჩხრეკთ და გვთბილა..დანარჩენები სვამენ.მოულოდნელი წვიმა ქეიფს გვიშლის, სასწრაფოდ ვკრეფთ ყელაფერს და სახლისკენ ვიღებთ გეზს,თბილიში წასვლაზე არავინ ხმას აღარ იღებს, ამიტომ რენე თავისი საზაფხულო აგარაკის კარს ფართოდ აღებს ჩვენთვის.ბიჭები დომინოს თამაშს იწყებენ,მე ვზივარ და ბალს ვჭამ ფანჯრის რაფაზე შემომჯდარი,გარეთ წვიმს..

შუქი ჩაქრა,მოსალოდნელი იყო ამ ქუხილში..ყველანი საწოლებს ვინაწილებთ და სიბნელეში დათო საშიში ისტორიების მოყოლით ცდილობს დროის გაყვანას,ბიჭებისა არ ვიცი,მაგრამ მე ნამდვილად არ მეშინია,რენე გვერდზე მიზის და თავი ჩემს კალთაში უდევს..კარგია სიბნელე,წვიმა,ქუხილი,ღამე და რენე ერთად))

შუქი მოვიდა,დათო სიხარულისგან საწოლზე ხტუნაობას იწყებს და ალბათ ჩაანგრევს კიდეც ბალიშს თუ არ ვესვრი,საპასუხოდ ოთხი ბალიში მხვდება სახეში და ვიქოლები.უკვე ორის ნახევარია,ბიჭებს ძილი ერევათ,ყველა თავის ლოგინზეა განთხმული,ძველი რადიო იპოვა რენემ და ღამის ჰანგები მატკბობს.რენემ რატომღაც გვერდით ოთახში გადაწყვიტა დაძინება,მე მიტყდება,რატომ უნდა ვიწვე სამ უცხო(სავით) ბიჭთან ერთად ერთ ოთახში,რენე თითქოს მიმიხვდა და საწოლის გაცვლას მთავაზობს,უკმაყოფილო სახით ვთანხმდები.უძილობას ვიმიზეზებ და მაგიდაზე გაშლილი დომინოთი თამაშს ვიწყებ,ორივე მხარე მე ვარ,ნელა და დინჯად ვთამაშობ,სად მეჩქარება..ერთი საათის შემდეგ საკუთარმა თავმა მომიგო,მეორე მხარეს რომ  მე იჯდა,აი იმან..ყველას მშვიდად სძინავს, სამი საათია უკვე,რადიოს ვრთავ და გვერდზე ოთახში გავდივარ,არ მეძინება,რა დამაძინებს,მე აქ დასაძინებლად არ ჩამოვსულვარ,რა უპონტო ხალხი ხართ რა! პლედს ვიხვევ და კარებში ვჯდები,წვიმა შეწყდა,მცივა..ვზივარ ასე გაშტერებული ალბათ ნახევარი საათი და მაკანკალებს.არ მინდა საწოლში,ჯანდაბას ეს საწოლიც და ეს ღამეც,ვკანკალებ,რატომ ვიშლი ნერვებს რა მინდა?რავიცი,სხვანაირად მინდა,ასე არა.ზღურბლიდან ვდგები და ახლა ფანჯარასთან ვინაცვლებ,ფეხის ხმა მესმის უკნიდან,რენე თავზე მადგას:

_რატომ არ გძინავს?_მეკითხება დაბალი ხმით და ნამძინარევი სახით.

_ვერ ვიძინებ_ვამბობ დამნაშავესავით და გაღიმებას ვცდილობ._უცხო სახლში პირველ ღამეს ვერასდროს ვიძინებდი ბავშვობიდან..

_აა,აუ რატო ეე?მოდი დაგეძინება,დაწექი და რა უნდა დაძინებას,ვერ ხედავ იმათ რა დღით სძინავთ??

_ოო,რა ვქნა ვერ დავიძინებ,წადი შენ,თუ მე გაგაღვიძე,ბოდიში..

_მოდი დაწექი ამ ლოგინში და ნახე თუ არ დაგეძინოს_შუქს აქრობს და საწოლისკენ ძალით მიმათრევს.

_აუუ შუქი რატომ ჩამიქრე რენეე,აუუ რა დამაძინებს ეხლა მითუმეტეს!

უცებ ხელში მიტაცებს და საწოლზე მაწვენს,მერე ზევიდან პლედს მაფარებს და გვერდზე მიწვება._მოდი მე უნდა დაგაძინო.რა გაყინული ხარ..

წინააღმდეგობას არ ვუწევ,ვწვები და მის თბილ სხეულს ვეკრობი.ხელებს მხვევს და გულში მიკრავს.აი ასე სჯობს))

_დახუჭე გოგო თვალები!_საიდან დაინახა ეხლა მიხუჭია თუ არა.

_მოიცა რენე აი იქ,ჭერში რაღაცა ხმები ისმის..

_ჩემი მშიშარა გოგო..გათბი?

გავთბი და არც მშიშარა ვარ,ეს მინდოდა))ეხლა დავიძინებ..მაგრამ არც ეხლა არ მინდა ძილი..

წყნარად ვლაპარაკობთ,ეხლა დათომ რომ გაიღვიძოს რა დღეს დაგვაყრის! გვეცინება,დათო ჩვენში ყველაზე ,,სპეტაკი’’ არსებაა,მისი აზრით მეგობრობას ზედმეტი ,,ტმასვნა’’ არ სჭირდება))

შენ სხვანაირად ფიქრობ? _ამ კითხვას უკე საკუთარ თავს ვუსვამ.

არ ვიცი რამდენი ხანი ვართ ესე,რენე მოითხოვს,რომ დავიძინო.მე მაიმუნობის ხასიათზე ვარ,სულაც არ მეძინება,მაგრამ მის ძლიერ მკლავებში რააღაცა მორჩილი გავხდი,თავი მის მკერდზე მიდევს და ხელით ყელზე ვეფერები.

ნახევრად ძილში ვარ,ყოველ შემთხვევაში ზედმეტი სუნთქვაც არ მინდა რომ ეს მყუდროება არ დავარღვიო.რენე ალბათ  ფიქრობს, რომ უკვე დიდი ხანია მძინავს.ხელები მჭიდროდ აქვს შემოხვეული,მე კი ცხვირი მის კისერში მაქვს ჩაყოფილი და მშვიდად ვსუნთქავ.რენე ხელებს ვერ აჩერებს,მისი ხელი ხან ჩემი ზურგიდან მუცლისკენ ინაცვლებს,ხან მკერდისკენ.მე ვიშმუშნები,და ჩერდება.

ჩამთვლიმა,მისი ხმა მაღვიძებს, ყურში მეუბენება:_მიყვარხარ..

მე არ ვიმჩნევ,უფრო ღრმად ვრგავ მის ყელში თავს და გაღიმებული სახით ღრმად ვიძინებ.

დილით ფრთხილად დგება და საბანს მაფარებს,მაკანკალებს.

_გათენდა?

_ჰო,ჯერ ადრეა,დაიძინე..

მეც ისევ მოხერხებულად ვეწყობი მის მკერდზე და ძილს ვაგრძელებ.

კიდევ ერთხელ გამოვერკვიე ცოტა ხნით  ძილიდან, როცა საწოლიდან საბოლოოდ ადგა, ჩაიცვა  და ყელში მაკოცა.

რამდენიმე საათის შემდეგ დათო გვარიანად მაჯანჯღარებს და მხიარული სახით შემომცქერის._დილამშვიდობისა, მძინარავ! საწოლში ამჯერად მარტო ვარ.

იქნებ დამესიზმრა?


გუშინ შევესწარი საუბარს,თუ როგორ ვერ გადაეწყვიტა ახალგაზრდა წყვილს სად წასულიყვნენ დასასვენებლად, ქმარს ჰქონდა რამოდენიმე ვარიანტი, მაგრამ ცოლი უარზე იყო, ეზარებოდა  თვითმფრინავის გამოცვლა დანიშნულების ადგილზე ჩასასვლელად,მოითხოვდა პირდაპირ რეისს თბილისიდან)) ჰოდა ამაზე ფიქრით შთაგონებული გთავაზობთ ადგილს სადაც დასვენებაზე უარს არ იტყოდა კაცი))

კანკუნი  მექსიკის ერთ-ერთი ულამაზესი ქალაქია, მდებარეობს იუკატანის ნახევარკუნძულზე,იუკატანის  სრუტის ნაპირზე. ნაპირზე,რომელიც გამოყოფს მექსიკას კუბის კუნძულებიდან, შედის კინტანა-როოს  შტატის შემადგენლობაში.. მოსახლეობა 572 973 ადამიანი.

კანკუნი  ტროპიკული სამოთხეა, ინარჩუნებს რა მსოფლიოს საუკეთესო ტურისტული დანიშნულების ადგილს. თქვენ თავად შეგიძლიათ შეაფასოთ რისი შეთავაზება შეუძლია ამ ადგილს ტურისტისთვის. სახელწოდება იშიფრება როგორც ,,გველების ბანაკი ან ბუდე”

ქალაქში ფუნქციონირებს საერთაშორისო აეროპორტი, რომელიც მეორეა ქვეყანაში მგზავრთა გადაყვანის რაოდენობის  მიხედვით.  არადა ეს ქვეყანა დაახლოებით 40 წელია რაც არსებობს,1971 წლიდან.

კარიბის ზღვის ატმოსფერო ყველას სულში სწვდება… ეს არის ძალიან თამანმედროვე ქალაქი შერწყმული ანტიკური ხანის მაიას ტომის პირამიდებთან, აქ შეხვდებით და მოისმენთ უნიკალური  უცხო კულტურებისა და ენების კოსმოპოლიტურ შერწყმას.

ცნობილი როგორც მაიას რივიერა, კანკუმი ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში ძალიან შეცვლილა ვილმას ქარიშხლის შემდეგ, რომელიც კანკუნს მანამდე დაატყდა თავს სანამ ნიუ ორლეანს კატრინა დაარბევდა. მას შემდეგ ქალაქის საცხოვრებელი უბნები და კომერციული ფართები შეიცვალა და გალამაზდა. აშენდა სრულიად ახალი, დახვეწილი და დაგეგმილი ქალაქი. მექსიკის კარიბის ყურეში კანკუნი უდიდესი ქალაქია თავისი მრავალეროვანი კორპორატიული ოფისებით, ბრენდებით და ხალხით. მსოფლიო კლასის კერძო და სახელმწიფო სამედიცინო ობიექტები უზრუნველყოფს კანკუნელებისა და მილიონობით ტურისტის მომსახურებას.

აქ ცხოვრება მრავალფეროვანია, აქ ყველა იპოვის მისთვის ხელსაყრელ ადგილს რომელიც მის გემოვნებას დააკმაყოფილებს. ღამის ცხოვრების სტილით, წყლის სპორტული გასართობებით ამ სამოთხეში დიდი სიამოვნების მიღება შეიძლება.ამასთანავე,თუ თქვენ ხართ ბუნების ფანი ან დახვეწილი მაღალი კლასის  მომსახურებით დასვენების მოყვარული, ჩათვალეთ რომ ეს ადგილი თქვენთვისაა. ფასები კი როგორც ამბობენ,ძალიან ხელსაყრელი და კონკურენტულია არა მხოლოდ ქვეყნის შიგნით მდებარე ქალაქებს შორის,არამედ მსოფლიო მასშტაბითაც.

მარიოტი კანკუნში))

ღამის ცხოვრება:

P.S კანკუნთან თბილისს პირდაპირი რეისები არ აქვს.. =))

……

Posted: ივლისი 8, 2011 in მე მე მე

იცი როცა ძალიან ცუდათ ვარ რას ვაკეთებ?ღამე ჩემი ოთახის ფანჯარაზე ვდგები და წინ ვიწევი,მომწონს ქვემოთ ყურება.მერე ვჯდები რაფაზე,ფეხებს გარეთ ვალაგებ და ხარბად ვსუნთქავ ღამის ნიავს.ჩემს ფანჯარასთან ხე დგას,თუთის, ,,ლამის სახლში შემოიჭრას თუთა…’’ და ვერავინ ვერ მხედავს თუთის დამსახურებით.ვზივარ ასე საათობით,ვიყურები ცაში,ქუჩაში,ძირს,სხვის ბინებშიც.იქიდან ხან ტელევიზორის ეკრანი ანათებს,ხან ჭურჭლის ხმა ისმის,ხან ქალი აუთოვებს..

ახლაც ასე ვიჯექი,ერთი სული მქონდა გადამეხედა ძირს, ერთი წელია არ გამიკეთებია ეს.ზაფხულობით ძალიან სასიამოვნოა. გამწარებულ გულზე მსიამოვნებს,მაგრამ ვიჯექი და გიჟივით მეცინებოდა,მინდოდა თუთის ტოტს მივწვდომოდი და ზედ დავკიდებოდი.ძალიან მინდოდა.მჭირდება რამე სიცოცხლე რომ ვიგრძნო.ვერაფერს ვერ ვგრძნობ. გამშრალი ვარ.

და თქვენ ყველანი ამაში მეხმარებით.

მინდა ყველაფერი დასრულდეს.გამახსენდა როგორი დიდი შვებით გადახტა მარტინ იდენი წყალში და რა ხარბად ჩაიგუბა წყალი ფილტვებში. მინდა რამე ვიგრძნო.მინდა ტკივილის გარდა რამეს ვგრძნობდე.თუნდაც ცოტა ხნით. ოღონდ გთხოვთ,რომ მაგრძნობინებთ რამეს,თან დააყოლეთ რომ ეს დროებითია და რომ მე არ უნდა გამიხარდეს და რომ მალე ისევ ყველაფერი ძველებურად უფერულად იქნება,და მეც უფრო ნაკლებად მეტკინება.


02:30 a.m

რესტორნიდან ბოლო გამოვდივარ და ვკანკალებ, არ მცივა,მთვრალი ვარ,თავი მიბჟუის..გზიდან ტაქსის მძღოლი მეძახის: გოგონა,ტაქსი ხომ არ გნებავთ? ყურადრებას არ ვაქცევ.

რეკავს: _ლიმუზინის წინ ვდგავარ.

_ოკ მოვდივარ.

ისიც მოდის,დავინახე.ვცდილობ წელში გავიმართო და ფეხი არ ამერიოს, ვიღიმი. სიმპატიურია ჩემი რენე ))

მანქანაში ვჯდები და კანკალს ვაგრძელებ.

_გცივაა??

ტეხავს ივლისში ,,ფეჩი’’  როგორ ჩავართვევინო..

_არ მცივა,რავი ისე, მომწონს კბილების კაწკაწი :დ (რა ჯანდაბა მაკანკალებს)

მამაჩემი რეკავს.._ხო,წამოვედი უკვე,ხო მალე მივალ. ჰო, ჯგუფელები მოვდივართ ერთად.

გზა მოკლეა, დისკზე მობი მღერის, მგრუზავს, მიყვარს..

სახლს მოვუახლოვდით. რატომღაც არავინ აპირებს განძრევას.მე პირადად არსად მეჩქარება.

_გადაეთრიე ჩემო თავო მანქანიდან

_მოიცა იყავი რა..

_ოკ ვიქნები, თავს ვერ ვწევ მაინც და ჰაჰ.

მერე რა ხდება არ მახსოვს, რამოდენიმე წუთში მის მკერდს ვარ მისვენებული.. მამა ისევ რეკავს: ხოოოოოო არააა არ მივსულვარ ვააააააახ.რომ მივალ დავრეკავ. ვუთიშავ.

რას ვაკეთებ,ღამის 3 საათზე რას ვაკეთებ! მკიდია,მომწონს რომ მეხება, ვიღიმი, სუნთქვა მიჩქარდება..

_ხელები გაწიეეე ))

თავიდან ნელა მეხება ტუჩებზე, მე თავს უკან ვწევ,ვიცი რომ უფრო ვანდომებ კოცნას)) (ბოზი ხარ შენ და გათახსირებული). ესეც ჩვენი პირველი კოცნა..გულზე ვეხუტები და თავს მის მკერდში ვრგავ, თავბრუ მეხვევა და თვალებიდან ვერ ვიყურები.ნიკაპს მიჭერს და თვალებში  მიყურებს. ოოო როგორ მძულს თვალებში ყურება! თვალებზე და მთლიან სახეზე ხელებს ვაფარებ და ვკოცნი.

მამაჩემი რეკავს,მკიდია არ ვპასუხობ,სახიდან ხელებს არ ვუშვებ. რეკოს ერთი მაგის დედასაც …

ვჩერდები რომ ამოვისუნთქო. ის ჩემ ყელს ჩაყვა და ჩემს თამამ დეკოლტეს მიადგა.მთელ ტანზე ვყავარ მიკრული,  სიამოვნებისგან თვალებს ვხუჭავ და მეღიმება, გიჟივით მიხარია. რა იყო ჩემო თავო, ასე გწყუროდა?? ))

_ეხლა რომ მაგიჟებ რა ვქნა მე?

_ხელიიიი! რა უნდა ქნა_ყელში ვკოცნი,_წადი სახლში და დაიძინე.

იცინის.

ხელებს ვუჭერ და თავს ზემოთ ვულაგებ, მემორჩილება. ღმერთო რატომ მაგიჟებს ასე მისი დამორჩილება, კაცად უნდა დავბადებულიყავი რა. რა კარგი სუნი აქვს, ტუჩზე ვკბენ რამდენჯერმე, ღირსია, ნეტა დაეტყოს!

_ვისკის სუნით ყარხარ,მეც დავთვერი მგონი))

ახლა თმებში ვქაჩავ და თავს უკან ვუწევ, არ ვაცდი ნორმალურად მაკოცოს, ისე ვთამაშობ მისი ტუჩებით როგორც კატა ეთამაშება ძაფის გორგალს, აგორავებს აქეთ-იქით ნელა და მერე დააცხრება.

არ ვაძლევ უფლებას სახეზე მიყუროს, არ მსიამოვნებს, ეხლა ამის დრო არაა. თვალებზე ვკოცნი, მიყვარს თვალებზე კოცნა..ვსო უნდა გავჩერდე, საკმარისია,თორემ… ვეხუტები და მის სუნს ღრმად ვისუნთქავ.თავზე მკოცნის. ამ ჩემისას მგონი ვუყვარვარ)) კარგი რა,ხომ იცოდი რომ უყვარდი,აბა ბებიაშენისამ ისე აკოცებდი,მათხოვარო.

_უნდა წავიდე…

_ჰო, ვიცი…

მანქანის კარს მიღებს და ხელში აყვანილი გადმოვყავარ,ლიფტს ფეხს ვაჭერ და ლიფტშიც ასე შევდივართ, ვკადრულობ ძირს დადგომას მაგრამ მიზიდავს საშინლად მიზიდავსსს,იხრება და ფეხებში ხელს მკიდებს და ხელში მიტაცებს, ჰო ესე უფრო კომფორტულია))

ლიფტი ჩერდება, კარი გაიღო.

გამოვდივართ. კარებთან მსვავს.

_ვსო ეხლა დაახვიე,ხომ გიხმარე ))_რა თავდაჯერებული ვარ.

ეცინება და მკოცნის, ხელს ვუშვებ და მიდის..

ლოგინამდე ძლივს მივდივარ, ტკბილი ძილი მე.

ხვალეა…

თვალს ვახელ და მესიჯი მხვდება: ,,ჩემი თვალების დანახვა ისევ არ გინდა?)) როგორ ხარ :*’’

_წადი შენი…ტელეფონს გვერდზე ვდებ.

მერე მახსენდება..ოოო, ცუდათაა საქმე, ეხლა რა უნდა ვქნა?? ფხიზელი ვარ და თავიც მტკივა. ჯანდაბა ჯანდაბა ჯანდაბაა!!!

რას იფიქრებს? აუ აუ რა მივქარე…ის ხომ  ჩემი მეგობარია, მეგობარია, მე  გო   ბა რი ა, ფუ შენი…მთვრალი ვიყავი,გალეწილი_თავს ვიმათლებ..ფხიზელი რომ ყოფილიყავი არ იზამდი? ვიზამდი, დრო იყო..

ვდგები და სამზარეულოში გავდივარ,ყავა სადაა, ყავა სადაა?!

5 წუთში ყავას ვსვამ და ვფიქრობ: რა ვქნა? რა ჯანდაბა ვქნა ეხლა. რომ მახსენდება წუხანდელი ღამე მაჟრიალებს…მმმმ ნუუუ სიმართლე რომ ვთქვათ სიამოვნებისგან. მაგრამ..

მაგრამ ჯანდაბას,რაც მოსახდენია მოხდეს,მე მომწონს მასთან ყოფნა. არ გავარტყი სიყვარულს??

გადის რამოდენიმე დღე.მის ნახვას არც ვაპირებ.გული მეღრღნება,მინდა…არა გენაცვალე ,დაოკდი თუ შეიძლება რა! არაფერიც არ გინდა,შენ ნამდვილი ბოზი ხარ,მასთან ერთობი,ცდილობ წარსული დაივიწყო,მაგრამ არც მასთან აპირებ მომავალი გქონდეს,ძუკნა ხარ!

მერე რა,მე დღევანდელი დღე მიყვარს,მოსახდენი მოხდა, კიდეც მოხდება მანამდე სანამ ამის სურვილი მექნება,მერე? მერე არ ვიცი. არც მაინტერესებს, არ მინდა ფიქრი, არ მინდა ფიქრი, მისი ტუჩების გემო მინდა ვიგრძნო კიდევ.. და მორჩა,მეტი არაფერი. სისულელეა, მაგრამ პირველი ხომ არაა))

მკიდია ყველა და ყველაფერი,ვცხოვრობ ისე როგორც გული მკარნახობს, არ ვფიქრობ მომავალზე, ,,სახელის თუ თავის გატეხვაზე’’ ვცხოვრობ როგორც ის წუთი მოითხოვს ისე და ვაკეთებ  იმას რის გაკეთების უფლებასაც თავს ვაძლევ.ეს ჩემი ცხოვრებაა, მე  ვმართავ მას და არა პირიქით, ნიახური კიდე  მე არ ვარ… =)

ყურის ბიბილოსთან, ყელის გასაყართან-დელიკატურ ძარღვთან შენი სუნთქვა დამრჩა…


არ უნდა დაიმატო უფროსი ასაკის ნათესავები ფეისზე რა!!!! :D:D:D:D:D მზღუდავეეეეეენ მბლოკავეეეეენ მაკომპლექსებენ + ნერვებს მიშლიან =))

რას ვერჩი რა დამიშავეს))

აი მაგალითად მე მინდა რომ რაღაც მოვყვე,ან მინდა რომ ისეთი კომენტარი დავწერო გულს რომ მომფხანს )) წარმომიდგენია მათი რეაქცია და ჩასაფრების პოზა როცა ელიან რომ რამე მივქარო და ეს საჯაროდ გავაკეთო.ჯერ არავის არაფერი უთქვამს და ვერც მეტყვიან ჩემი გულისამრევად სწრაფი რეაქციის ეშინიათ))ეს იცით როგორი რეაქციაა? გიჟს რომ მამსგავსებს და ბოლო ხმაზე კივილს და მტვრევას მაიძულებს.კიდევ კარგი რამდენიმე წუთი გრძელდება მარტო და ბოლოს ჩემი შეუძლოდ გახდომით მთავრდება))

აი ელა მე მინდა მოვყვე ჩემი ზაფხულის ამბები))უცებ მომეხოშა ))

ჩემდა საუბედუროდ დღეს საქართველოს ზღვისპირა ქალაქებში მცხოვრები ახალგაზრდების უმრავლესობა (სქესის განურჩევლად) ფიქრობს რომ თუ მე ზღვაზე ყოველ დილას და საღამოს მარტო გავდივარ,ვწვები პლაჟზე,ყურსასმენებს და სათვალეს ვიკეთებ და ვიწყებ ინგლისურენოვანი წიგნის კითხვას და ვარ ჩემთვის_მე ბოზი ვარ))

)))))))))))))))))

კიდევ კარგი პირსინგი არ მაქვს ))

და არც ვეწევი)))))

უფროსი ასაკის ნათესავები რა შუაშია და აი რატომ უნდა ფიქრობდეს ადამიანი ასე? ან საერთოდ,რატომ უნდა ფიქრობდე სხვაზე,გვერდზე მწოლ არსებაზე პლაჟზე,როცა შეგიძლია იწვე რა და ისიამოვნო.

მთელი წელი მეკიდა ეს ამბავი და ეხლა რატო გამახსენდა ))

წარმოიდგინეთ რა მოხდება ამას რომ დეიდაჩემი წაიკითხავს )))))

არადა არაფერი არ წერია იმასთან შედარებით რისი დაწერაც შეიძლებოდა ;)))

განწირული

Posted: ივლისი 5, 2011 in მე მე მე

სხვისი არ ვიცი,მაგრამ მე რომ ვხედავ ადამიანს,ვიცი რა მოხდება ჩვენს თავს მომავალში, არ ვიცი რატომ მაგრამ ყოველთვის ისე ხდება როგორც წარმომიდგენია, არა როგორ არ ვიცი,ასე იმიტომ ხდება რომ მე მიმყავს იქამდე ეს ურთიერთობა.

მყავს გარშემო ადამიანები,რომლებსაც ვიცი რომ ვერასოდეს დავშორდები, სულ რომ წიხლები მირტყან და მაფურთხონ,მაინც მათთან ვიქნები.რატომ?არ ვიცი,ასე იქნება, მე ასე მინდა და იმიტომ.

ცუდია როცა ზუსტად იცი რა გინდა და რამდენ ხანში დაიკმაყოფილებ ინტერესს. და მერე ყოველგვარი სინანულის გარეშე დასვამ წერტილს,იმიტომ რომ შენ მიიღე რაც გინდოდა. და იმიტომ რომ ვერაფერს ვერ ვგრძნობ რაც შემაჩერებს. ვერ ვგრძნობ გულში ვერაფერს, ვერაფერს ღმერთო!!!!

აი ახლა ვზივარ და ვხვდები რომ მივქარე. ყველაფერი  გავაფუჭე. სინდისიც მაწუხებს და კიდევაც მრცხვენია. მეშინია. მე ვიცი რაც ვარ და ისიც ვიცი რას ვიზამ, მაგრამ რომ არ მინდა? 😦 მე ის გამოვიყენე და ვგრძნობ რომ მალე მივატოვებ,იმიტომ რომ არ მინდა სხვა ეტაპზე გადასვლა, მე ძველი ურთიერთობა  მერჩივნა. როდისმე მაინც მივიდოდი აქამდე, ეს ვიცოდი ვიცოდიიი მაგრამ… ეხლა გული მწყდება რომ ვერასოდეს ვეღარ ვიქნებით ისე, ძველებურად… ვცდილობ არ შევიმჩნიო, ვითომც აქ არაფერი,მაგრამ როდემდე. ცუდად მოგექეცი, ცუდად! დამიბრუნე ძველი ,,ჩვენ’’!!!!

გთხოვ, არ მომცე უფლება რომ ჩემებურად დავამთავრო ეს ამბავიც…